Eiland Saint Aubin

We wilden al heel lang naar het eiland Saint Aubin, maar het was er nog nooit van gekomen. Toen ontmoetten we op een dag een Dalmatiër waar we het meteen mee konden vinden, dus besloten we samen naar het eiland te gaan. En zo vertrokken we, drie Dalmatiërs. 

Eerste hindernis op weg naar het eiland: de veerboot nemen. Eerste stap gezet. De honden klaagden niet, maar zodra de veerboot aan de overkant was, sprongen ze meteen het water in.

Er zijn enorme velden! Puur genieten, geen mens te bekennen, de kinderen vermaken zich kostelijk. Zoveel gras, bloemen en een rivier! Er is een kleine boerderij die je kunt bezoeken (nou ja, wij hebben die met de honden vermeden), maar je leert er wel iets over de lokale flora en fauna. We komen fietsers en wandelaars tegen, maar de kleintjes merken er niets van omdat er zoveel geuren te ontdekken zijn! Een wandeling van ruim twee uur, fantastisch. Perfect weer.